De protesten in Europa en de oorzaken van de economische achteruitgang
Vraag:
Op zaterdag 31 oktober hebben verschillende Europese landen een nieuwe golf van demonstraties en protesten plaatsgevonden. Frankrijk stond daarbij centraal, terwijl er in Duitsland in tientallen steden demonstraties plaatsvonden waaraan duizenden jongeren deelnamen en duizenden Portugezen de straten van Lissabon opgingen om te protesteren tegen een wetsvoorstel over huurprijzen en huisvesting. De organisatoren droegen spandoeken met leuzen over de stijgende kosten van levensonderhoud, de achteruitgang van de openbare dienstverlening en de toestand van het onderwijs. De veiligheidsdiensten zetten traangas en waterslangen in, terwijl er in sommige gebieden vernielingen, brandstichting en plundering van winkels plaatsvonden. Monte Carlo, 1 november 2026. Deze luidruchtige protesten hebben veel vragen opgeroepen: hoe komt het dat deze landen niet in staat zijn om het onderwijs in hun eigen land te waarborgen? En hoe is de Europese economie zo verzwakt dat zij niet meer in staat is om in haar eigen binnenlandse behoeften te voorzien? Hebben de oorlog in Oekraïne en Trumps oorlog tegen Iran iets te maken met de verzwakking van de Europese economie en daarmee met de protesten? Moge Allah u belonen.
Antwoord:
Om een duidelijk antwoord op deze vragen te geven, zullen we de volgende punten bespreken:
Ten eerste: er vinden in veel landen over de hele wereld protesten plaats; het is dus in zekere zin een normaal verschijnsel waarmee mensen hun ontevredenheid over iets uiten. Soortgelijke protesten hebben ook in Europese landen plaatsgevonden, zoals de protesten in de Franse buitenwijken in 2005. Daarna volgden nog meer protesten, maar die gingen niet gepaard met geweld en plunderingen zoals nu het geval is sinds september 2026. Integendeel, de protesten vinden nu wekelijks plaats: op zaterdag 31-10-2026, afgelopen zaterdag 24-10 en de zaterdag daarvoor, 17-10 (De protesten vinden plaats in Frankrijk, Italië, Spanje, Portugal, Griekenland en Albanië, met uiteenlopende oorzaken, maar ze hebben een gemeenschappelijk gevoel van frustratie en wantrouwen in het overheidsbeleid tot gemeenschappelijke basis. Sky News Arabia, 26 oktober 2026). Deze protesten breidden zich binnen Frankrijk uit en verspreidden zich naar België en Italië, waarna Duitsland volgde. Ze gingen gepaard met geweld, plunderingen, confrontaties met de politie en arrestaties en bleven zich in golven uitbreiden tot ze in het oosten de Balkan bereikten, met het overwegend islamitische Albanië en in het westen Spanje en Portugal. Frankrijk was het epicentrum van deze protesten, waarbij de eisen zich uitbreidden tot het oplossen van de economische crisis, het stoppen van de prijsstijgingen en de stijgende huurprijzen en andere economische en politieke eisen. Trump haastte zich om de islam hiervoor verantwoordelijk te stellen en zei: “Wat er in Frankrijk gebeurt, is niets anders dan een massale, onbeheersbare migratie. Het gaat niet om scholen, maar om de wens van de islam om een land te domineren dat ooit groot was!” De Franse president reageerde hierop: “Degenen die beweren dat we zijn overspoeld door hordes migranten en islamisten, hebben het helemaal mis” CNN Arabisch, 22/10/2026).
Ten tweede: om te begrijpen of deze protesten van tijdelijke aard zijn, net als eerdere protesten in voorgaande jaren of dat ze een grote zwakte blootleggen waar Europese landen onder lijden, moet men bij de situatie in Europa kijken naar de opeenstapeling van problemen die deze landen in hun greep houden, zoals de oorlog in Oekraïne, het beleid van de regering-Trump ten aanzien van Europa, de concurrentie met China en migratiekwesties en hoe al deze kwesties de situatie van deze landen in het algemeen en die van de grote Europese landen in het bijzonder beïnvloeden. Ondanks het feit dat de (grote) Europese landen na de Tweede Wereldoorlog hun positie als wereldmachten verloren door de opkomst van Amerika en de Sovjet-Unie, bleven de Europese landen zich op het internationale toneel verzetten en liet hun stem gedurende de hele Koude Oorlog van zich horen en dat bleef zo ook na de ineenstorting van de Sovjet-Unie. Ze accepteerden de Amerikaanse hegemonie niet en introduceerden in 1999 hun gemeenschappelijke munteenheid, de “euro”, nadat ze daarvoor in 1992 met het Verdrag van Maastricht de basis hadden gelegd, om zo een concurrent voor de dollar te vormen. Het is waar dat de euro de dollar niet heeft kunnen evenaren, maar hij is tot op de dag van vandaag nog steeds de op één na belangrijkste internationale munteenheid na de dollar. Volgens gegevens van het Internationaal Monetair Fonds voor het jaar 2025 maakt de dollar 57% uit van de reserves aan harde valuta van buitenlandse centrale banken, terwijl de euro 20% uitmaakt. Toch is Europa als geheel een enorme economische macht gebleven die concurreert met zowel de VS als China. Dat wil zeggen dat Europa een van de drie belangrijkste pijlers van de wereldeconomie is gebleven. Deze positie heeft Europa in staat gesteld wereldwijd een invloedrijke politieke rol te spelen en op sommige internationale terreinen met de VS te concurreren, ook al blijft het in politiek opzicht een kleine concurrent. Op militair vlak bleef Europa, net als tijdens de Koude Oorlog, onder de bescherming en het militaire beschermingsschild van de VS, maar Groot-Brittannië en Frankrijk behielden hun status als middelgrote kernmachten.
Ten derde: Europa is er niet in geslaagd om met de VS en ook met China te concurreren in de technologiesector, de sector die de wereldeconomie voortstuwt. In geen enkel Europees land is een technologisch bedrijf van het kaliber van die in de VS en China naar voren gekomen en alle Europese landen zijn een markt geworden voor de digitale industrie waar de VS en China om strijden. Dit heeft de economische capaciteiten van de Europese landen uitgehold, maar de geavanceerde Europese economieën, met name die van Frankrijk, Groot-Brittannië en Duitsland, hebben de ruggengraat van hun economie behouden, namelijk de industrie, zoals de auto- en vliegtuigindustrie. De economie van deze landen bleef steunen op de handel in industriële producten. De oorlog in Oekraïne en de daarmee samenvallende internationale ontwikkelingen hebben de verhoudingen in Europa echter op gevaarlijke wijze verstoord en namelijk als volgt:
1- De Russische invasie van Oekraïne: Rusland viel Oekraïne op 24 februari 2022 vanuit verschillende kanten binnen en naderde de hoofdstad Kiev. Hierop raakte Europa in paniek en werd het overspoeld door angst voor het Russische ‘schrikbeeld’. Het schikte zich onder de leiding van de regering-Biden om Oekraïne te helpen en de Russische invasie te weerstaan. De regering-Biden toonde sterk leiderschap ten opzichte van de Europese landen, die door paniek waren bevangen en waarvan de militaire zwakte aan het licht kwam. Het leiderschap van de Amerikaanse regering-Biden over Europa was een uiting van de militaire zwakte van Europa, die Europese tekortkoming die nog nooit zo duidelijk aan het licht was gekomen. In rapporten werden de Europese militaire zwakke plekken op alarmerende wijze in kaart gebracht: zelfs grote landen als Groot-Brittannië beschikken slechts over een paar honderd tanks en haalden militair materieel uit hun musea om Oekraïne te ondersteunen, wat betekent dat een deel van de Europese handel in militair materieel in het verleden de diepe militaire zwakte van de Europese landen verhulde. Toen de Europese landen werden geconfronteerd met de Russische militaire dreiging, maakte de VS hiervan gebruik om hen achter zich aan te slepen en vroeg hen de Amerikaanse anti-Chinese politiek te volgen. De Europese landen deden dit om te voorkomen dat de VS hen alleen zou laten staan tegenover de Russische dreiging!
2- Het afsnijden van de Russische energievoorziening naar Europa: Om Rusland te straffen voor de invasie van Oekraïne was het noodzakelijk dat Europa de Russische energievoorziening afsneed. Tijdens een persconferentie in het Witte Huis in aanwezigheid van de Duitse bondskanselier Scholz beloofde Biden de Russische gasleveringen aan Duitsland stop te zetten en de Nord Stream 2-pijpleiding op 8 februari 2022 stil te leggen als de Russische troepen de grens met Oekraïne zouden overschrijden, dat wil zeggen vlak voor de Russische invasie van Oekraïne, Dit is ook gebeurd, de Nord Stream-gaspijpleidingen in de Oostzee werden zelfs opgeblazen en de Europese landen durfden zich niet tegen dit Amerikaanse beleid te verzetten. Zo kwamen deze landen in de greep van de Amerikaanse wil te staan en nam hun internationale invloed af. Als gevolg van dit beleid verloren de Europese landen het goedkope Russische gas dat de ruggengraat van hun industrieën vormde. Nadat de regeringen van deze landen hadden getwijfeld tussen contact opnemen met Rusland om het van Oekraïne af te houden en het zoeken naar een andere gasbron, zagen ze geen andere uitweg dan beroep te doen op Amerikaans vloeibaar gas, dat tegen vier keer de prijs aan hen werd geleverd! De Franse president Macron zei: “Ik zeg tegen onze Amerikaanse vrienden in een geest van vriendschap: jullie zijn geweldig dat jullie ons van gas voorzien, maar we kunnen jullie niet vier keer de prijs betalen.” Hij voegde eraan toe: “Ik smeek jullie, in naam van de vriendschap, doe dit niet.” Website Al-Hayat Washington, 7/10/2022 Zo kreeg Europa te maken met een energiecrisis: Nu de gasprijzen naar het hoogste niveau sinds 2022 zijn gestegen en de voorraden slinken, strekken de gevolgen van de crisis zich uit van de begrotingen en economieën tot op straat, waar de golf van protesten tegen de hoge kosten van levensonderhoud in een aantal Europese landen steeds groter wordt. Al-Arabi Al-Jadid, 17/10/2026.
Ten vierde: Deze crisis heeft de ruggengraat van de Europese industrie diep geraakt. De Duitse energiegigant “Uniper” maakte gisteren, vrijdag, bekend dat het dagelijks miljoenen euro’s verliest sinds Rusland zijn gasleveringen heeft teruggeschroefd. Al Jazeera Net, 9/7/2022. Volgens een rapport van de Wall Street Journal is de energierekening een van de grootste uitdagingen geworden voor Duitse bedrijven, na jaren van schommelingen in de nasleep van de Europese energiecrisis en de stijging van de gas- en olieprijzen. Deze druk heeft ongeveer een derde van de bedrijven ertoe aangezet hun investeringsplannen uit te stellen, terwijl een vijfde van de bedrijven overweegt de productie te verminderen of een deel van hun activiteiten naar het buitenland te verplaatsen, terwijl sommige bedrijven al begonnen zijn met het uitvoeren van deze maatregelen. Al-Arabiya, 1/8/2026. Alice Weidel, de leider van de Duitse oppositiepartij AFD, zei tijdens een persconferentie in Berlijn, volgens een rapport: “Duitsland is feitelijk failliet. Duitsland is failliet en dat vertellen ze je niet.” De Russische krant Izvestia, 7/9/2026 . Het aantal faillissementen van bedrijven in Frankrijk bereikte in 2025 een recordhoogte. Volgens de Franse centrale bank bedroeg het totale aantal faillissementen 68.564 in de periode van twaalf maanden tot in december, een stijging van 3,5% ten opzichte van 2024. Al-Arabi Al-Jadid, 6 februari 2026. De Britse economie kampt met een reeks structurele en opeenstapelende crises die alle productie- en consumptiesectoren hebben uitgeput, waardoor het land voor zijn ergste crisis ooit staat. Cairo News, 19 oktober 2026.
Ten vijfde: het douanebeleid van de regering-Trump. De Amerikaanse president Trump begon zijn tweede ambtstermijn met een felle campagne waarbij de meeste landen ter wereld het doelwit werden van hoge invoerheffingen. Hij spaarde zelfs de Europese bondgenoten van zijn land niet en legde hen hoge heffingen op, waarna hij opschepte over de resultaten van zijn beleid. De Amerikaanse president, Donald Trump, verklaarde dat autofabrikanten hun productiefaciliteiten vanuit een aantal landen, waaronder Duitsland en Japan, naar de Verenigde Staten verplaatsen vanwege de door zijn regering opgelegde invoerheffingen. Al-Arabiya, 14/10/2026. De VS heeft wetten aangenomen om de Europese industrie aan te trekken en Europa te beroven van de winsten van Amerikaanse bedrijven die in Europa actief zijn, met name technologiebedrijven. Europese bedrijven zijn daarom gaan vluchten voor de hoge energieprijzen en de heffingen van Trump op hun export naar de VS en zijn begonnen met het opzetten van nieuwe productielijnen in de VS. De Amerikaanse president Donald Trump kondigde zaterdag dat het Duitse concern “Volkswagen” heeft ingestemd met de bouw van een nieuwe “Audi”-fabriek in de staat Georgia, met investeringen die volgens hem 4,2 miljard dollar bedragen. Hij verdedigde daarbij zijn beleid van invoerheffingen en stelde dat dit heeft bijgedragen aan het aantrekken van industriële investeringen naar de Verenigde Staten. Al-Sharq News, 25-10-2026. Vanuit een ander perspectief zijn Amerikaanse bedrijven begonnen hun in Europa behaalde winsten over te hevelen en deze in de VS te boeken om te profiteren van nieuwe fiscale stimuleringsmaatregelen, zoals de Inflation Reduction Act die in 2022 door het Congres werd aangenomen, alsof deze Amerikaanse bedrijven profiteren van de rijkdommen van Europa en deze daarmee uitputten, terwijl ze de Europese regeringen hun inkomsten uit belastingopbrengsten op de activiteiten van die bedrijven in Europa ontnemen, waardoor de armoede in Europa toeneemt. In een rapport dat op 25 oktober 2026 door de Duitse zender Deutsche Welle werd gepubliceerd, op 25 oktober 2026, dat “de overheidsbegrotingen in Europa als gevolg van deze overdrachten minstens 86,4 miljard euro aan belastinginkomsten zijn misgelopen”.
Ten zesde: de Trump-regering trekt zich terug uit de bescherming van Europa. Met de komst van de regering-Trump begon de Amerikaanse president zich af te keren van zijn Europese bondgenoten en eiste hij van hen meer militaire uitgaven. Europa besefte tegen de achtergrond van de oorlog in Oekraïne hoe groot de problemen met de VS waren, aangezien de regering-Trump Rusland begon te paaien, waardoor de Europese landen dreigden alleen te staan op het Oekraïense slagveld en eist op arrogante wijze dat de Europese landen de rekening voor de steun aan Oekraïne betalen. Op een moment dat de Europese defensie-industrie niet in staat is om aan de behoeften van het Oekraïense front te voldoen, is er geen andere keuze dan beroep te doen op het Amerikaanse defensie-industriecomplex om Oekraïne stand te laten houden tegen de Russische aanvallen. President Trump schept tegenover zijn volk en tegenover Rusland op dat zijn regering de militaire hulp aan Oekraïne heeft stopgezet, terwijl hij in werkelijkheid wapens en munitie aan Europa verkoopt en het aan Europa overlaat om deze naar Oekraïne te vervoeren! Dit heeft de crises in de Europese landen verergerd. Ze hadden het gevoel dat hun Amerikaanse bondgenoot Oekraïne in de steek liet en van Europa eiste dat het zelf voor zijn veiligheid zou zorgen in het licht van de Russische dreiging! Europa had daarvoor, na de Russische invasie van Oekraïne, al honderden miljarden euro’s van zijn welvaart afgeroomd en bestemd voor zijn legers, de aankoop van Amerikaanse wapens en de ontwikkeling van zijn militaire industriële infrastructuur. Nadat Trump twijfels had geuit over de bescherming van Europa, wisten de Europese landen plotseling niet meer wat ze moesten doen met hun steun aan Oekraïne, laat staan met hun eigen veiligheid tegen de Russische dreiging.
Ten Zevende: de Amerikaanse oorlog tegen Iran. Naast het voeren van de oorlog tegen Iran begin 2026 in samenwerking met de joodse entiteit, heeft de Amerikaanse president Trump de Europese landen op vernederende wijze opgeroepen om aan deze oorlog deel te nemen, maar deze landen weigerden deel te nemen aan een oorlog waarover zij niet waren geraadpleegd. De Amerikaanse president voerde zijn dreigementen tegen de Europese landen nog op door te zeggen: als zij Amerika niet steunen – dat wil zeggen, als zij Amerika niet te hulp schieten in tijden van nood – hoe kan Amerika hen dan verdedigen en waarom zou Amerika een bondgenootschap aangaan met deze nutteloze landen! Toen Iran de Straat van Hormuz afsloot en de olietoevoer uit de Golf werd onderbroken, was dit een zwaar wapen waarmee Trump Europa net zo hard trof als China en hij verklaarde trots dat Amerika geen olie uit de Golf importeert en niet wordt beïnvloed door de onderbreking ervan. De Amerikaanse president Donald Trump zei dat de Straat van Hormuz ten alle tijden open moet blijven en benadrukte dat de landen die afhankelijk zijn van de doorvoer van hun olie via deze zeestraat, betrokken moeten zijn bij de verdediging ervan en moeten vechten om de veiligheid ervan te waarborgen. Hij riep ook de NAVO en China op om bij te dragen aan de inspanningen om de zeestraat weer open te stellen en de scheepvaart daar te beveiligen. Trump voegde eraan toe dat de Verenigde Staten niets aan de Straat van Hormuz hebben. Al Jazeera Net, 19-3-2026. Volgens een voorlopige schatting van het Franse Jacques Delors Institute op 28-4-2026 hebben de stijgende olieprijzen als gevolg van de sluiting van de Straat van Hormuz de Europese economieën in de eerste twee maanden van de sluiting enorme verliezen berokkend, ter waarde van 39,6 miljard euro. De voorzitter van de Europese Commissie, Ursula von der Leyen, zei dat de Europese Unie sinds het begin van de crisis in de Straat van Hormuz 90 miljard euro extra heeft betaald voor geïmporteerde fossiele brandstoffen. Arab 48, 16/9/2026. Naast de ernstige crises waarmee de Europese olieraffinaderijen te kampen hebben na het wegvallen van Russische diesel als gevolg van de oorlog in Oekraïne en de stopzetting van de leveringen uit Arabische landen en India na de oorlog tegen Iran.
Ten achtste: in het licht van de gevolgen van deze aanhoudende, zware klappen gaan Frankrijk en de andere Europese landen, ondanks dat ze zich in sommige delen van de wereld als donorlanden profileren, economisch ten onder, en naarmate hun economie ten onder gaat, wordt hun internationale status elke dag verder uitgehold, waardoor er weinig middelen overblijven om te besteden aan het welzijn binnen hun eigen landen, temidden van de vloedgolf van energieprijzen, de vloedgolf van faillissementen van bedrijven en de daaruit voortvloeiende werkloosheid en temidden van een nog grotere vloedgolf van militaire uitgaven waartoe Amerika deze landen dwingt en hen berispt als ze daarin tekortschieten. Onder al deze omstandigheden zijn het uitbreken van protesten, de verschuiving naar rechts en de escalatie daarvan tot geweld de overhand gaan krijgen, tegen de achtergrond van het onvermogen van deze regeringen om grote bedragen uit te trekken voor het welzijn van hun bevolking – een welzijn waaraan die bevolkingen al vele decennia gewend waren. Het verlies van economische welvaart en de opkomst van rechts-nationalistische stromingen – oftewel de politieke strijd in de samenleving – zorgen er dus voor dat deze protesten enerzijds gewelddadig en anderzijds is de kans groot dat ze een aaneengesloten reeks vormen en geen voorbijgaande gebeurtenis zijn, zoals in de afgelopen jaren het geval was. Deze protesten in Frankrijk en andere Europese landen leggen een reële zwakte in Europa bloot en de Europese regeringen zijn er niet in geslaagd deze zwakte een halt toe te roepen. Integendeel, deze wordt verergerd door ideologisch en politiek falen en de voortdurende economische klappen die door Amerika worden toegebracht, naast de Chinese concurrentie. Dat wil zeggen dat het vertrouwde beeld van Europa, dat al decennia lang in het collectieve geheugen gegrift staat, de afgelopen jaren in hoog tempo is veranderd en steeds meer de kenmerken van echte veroudering vertoont. Europa verzwakt met de dag en de crises zouden zich in de nabije toekomst wel eens kunnen verergeren.
Ten negende: de wereld van vandaag wordt geleid door goddeloze, losbandige en onrechtvaardige staten die hun kwaadaardige belangen boven alles stellen. Hun standpunten veranderen zelfs ten opzichte van hun bondgenoten van het ene op het andere moment en dat is niet omwille van het goede dat zij zien, maar omwille van het kwaad dat zij veroorzaken. Zij brengen de eerste tijd van onwetendheid terug, maar zij staan zelfs dichter bij iets dat nog erger is dan die tijd! En net zoals Perzië en Rome destijds werden verdrongen en de aarde werd verlicht door het licht van de islam, zo zal dat, met de toestemming van Allah, ook weer gebeuren.
Muslim heeft in zijn Sahih overgeleverd: “Abu al-Rabī‘ al-‘Atakī en Qutaybah ibn Sa‘īd hebben ons verteld, beiden via Hammad ibn Zayd, en de bewoordingen zijn van Qutaybah: Hammad heeft ons verteld van Ayyub van Abu Qilaba van Abu Asma van Thawban die zei: De Boodschapper van Allah ﷺ zei:
“Voorwaar, Allah heeft de aarde voor mij zichtbaar gemaakt, zodat ik haar oostelijke en westelijke uiteinden zag en voorwaar, het rijk van mijn oemma zal zich uitstrekken tot wat mij daarvan is getoond…”
Het Rechtgeleide Kalifaat zal opnieuw terugkeren na dit tirannieke bewind waarin wij nu leven en het zal het goede over de hele wereld verspreiden met de toestemming van Allah, de Almachtige en de Machtige en vervolgens door de inspanningen van de jongeren van Hizb ut Tahrir, de oprechte voorvechters van de da’wa.
Overgeleverd door Ahmad in zijn Musnad, Hudhaifa zei: De Boodschapper van Allah ﷺ zei: “…Dan zal er een dwangheerschappij zijn, die zal zijn zoals Allah wil dat zij is; vervolgens zal Hij haar opheffen wanneer Hij dat wil en daarna zal er een kalifaat zijn volgens de methode van het profeetschap.” Vervolgens zweeg Hij ﷺ.
De uitspraken van mensen met zieke harten en geesten doen geen afbreuk aan deze waarheden. Deze mensen zijn misleid door hun overtuigingen. Soortgelijke uitspraken werden immers al eerder gedaan door hun gelijken, toen de Boodschapper van Allah ﷺ de uitbreiding van de islamitische heerschappij naar de landen van de Perzen en de Romeinen aankondigde. In Majma‘ al-Zawaid van Abu al-Hasan Nur al-Din al-Haythami – overleden in 807 H. – staat: …toen liepen zij naar de greppel, en de Boodschapper van Allah ﷺ zei: “Ga met ons mee naar Salman.” Maar een rots lag voor zijn voeten, waar hij te zwak voor was. Toen zei de Profeet ﷺ tegen zijn metgezellen: “Laat mij de eerste zijn die erop slaat.” Hij zei: “In naam van Allah” en hij sloeg erop, waarna een derde ervan afbrak. Hij zei: “Allahu Akbar, de paleizen van de Romeinen en de Heer van de Ka’ba.” Vervolgens sloeg hij nogmaals, en er brak weer een stuk af. Hij zei: “Allahu Akbar, de paleizen van Perzië en de Heer van de Ka’ba.” Toen zeiden de huichelaars: “Wij zitten in een greppel om onszelf te beschermen en hij belooft ons de paleizen van Perzië en de Romeinen.” Overgeleverd door al-Tabarani en zijn overleveraars zijn de overleveraars van de Sahih, met uitzondering van Abdullah ibn Ahmad ibn Hanbal en Nu’aym al-Anbari, die beiden betrouwbaar zijn, en dit is wat er gebeurde en uitkwam, ondanks wat de huichelaars zeiden, want de woorden van de Eerlijke en Betrouwbare is de waarheid. Hij spreekt niet uit eigen begeerte. Het is niets anders dan een openbaring die wordt geopenbaard en zal ook het kalifaat opnieuw terugkeren en zal de islam zich verspreiden in wat Allah, de Verhevene, aan Zijn Boodschapper ﷺ heeft beloofd. En op die dag zullen de gelovigen zich verheugen over de overwinning van Allah, Hij verleent overwinning aan wie Hij wil en Hij is de Machtige, de Barmhartige.
22 Jumada al-Awwal 1448 AH
02 November 2026 CE