Logo

V&A: De val van de Turkse lira

 Bismillaahi Rahmaani Rahiem

Vraag & Antwoord: De val van de Turkse lira

Vraag: De Turkse lira is met 14% meer gedaald op 10-8-2018 nadat de lira al op aanhoudende wijze met 21% daalde aan het begin van het lopende jaar. Deze val is nog meer toegenomen doordat de Verenigde Staten de importheffingen heeft toegepast op Turks staal en aluminium. Ook had het gevangenschap van de Amerikaanse pastoor in Turkije (sinds 2016) en het eisen van zijn vrijlating door Amerika, invloed op deze zaak. De vraag is, wat zijn de redenen van al deze gebeurtenissen? Waar zal deze crisis eindigen? Moge Allah u belonen.

Antwoord: Om het antwoord zo duidelijk mogelijk te maken, is het noodzakelijk de volgende kwesties goed te overdenken:

 

Ten eerste: De Lira valutacrisis en haar aanhoudende daling sinds (eerdere) perioden:

 

 

 

 

 

 

A – De grote omvang van de lening, vooral vanuit de private sector, de afgelopen tien jaren. De Turkse Staatskas openbaarde in juli 2017 dat de totale buitenlandse schuld van Turkije 438 miljard dollar heeft bereikt en dat ze het plan had 11 miljard te betalen van 43 miljard in het jaar 2018 . Het Turkse departement wat gaat over de staatskas heeft gezegd in een verklaring welke uitgegeven op 31-10-2017 dat ze: “Van plan is 10,92 miljard dollar te betalen als onderdeel van een bedrag welke ongeveer 43,1 miljard dollar zal bedragen om de schuld te verminderen in het jaar 2018”.  De inflatie is op dat moment opgelopen tot meer dan 10%” (Al Anadol 31-10-2017).  En zo begonnen de alarmbellen hard af te gaan tot op het punt dat de Turkse schatkistadviseur recentelijk heeft verklaard dat “de totale buitenlandse Turkse schuld in het eerste kwartaal van het jaar vanaf de datum 31-3-2018 466,1 miljard dollar bedraagt” (Al Anadol 29-6-2018). Hierbij is het noodzakelijk erop te wijzen dat een belangrijk deel van deze schuld te herleiden is naar oorspronkelijk overheidsprojecten. Echter de privésector heeft de uitvoering en financiering gedaan omdat de regering van president Erdogan de laatste 10 jaar geprobeerd heeft de overheidsschuld te verlagen door deze projecten uit te laten besteden aan de privésector welke schulden van buitenaf heeft opgebouwd om dit ten uitvoer te brengen. Daarom draagt de privésector vandaag de dag een deel van deze schuld en dit is een politieke list geweest zodat de regering altijd op zou kunnen scheppen over haar lage buitenlandse schuld.

 

B- Het handelstekort tussen de import en export is toegenomen met 37,5% in vergelijking tot het jaar ervoor totdat het de 77,06 miljard dollar heeft bereikt in het jaar 2017 zoals het ministerie van douane en handel van Turkije heeft verklaard op 2-1-2018. En dit wordt betaald in harde valuta. De exportwaarde van Turkije bedroeg 157,1 miljard dollar terwijl de export 234 miljard + 156 miljoen dollar bedroeg in het jaar 2017 (Turkse radio en televisie 1-2-2018). Hieraan toegevoegd is het inflatiepercentage welke Turkije met officiële cijfers heeft gepresenteerd middels de officiële Turkse rekenkamer op 3-8-2018 over het inflatiepercentage in het land, dat het 15,85% heeft bereikt (Anadol 3-8-2018). Dit is de eerste keer dat het met deze cijfers steeg sinds het jaar 2003 toen de partij van Erdogan aan de macht was gekomen wetende dat het doel van de centrale bank was de inflatie te verlagen tot 5% zodat het gelijk zou staan met de Europese maatstaf. Echter hij slaagde hier niet in en het percentage kwam op 8% te staan en rees verder tot 10% in het vorige jaar om uiteindelijk vandaag de dag uit te komen op 16%.

 

C- De ratingbureau’s[2] verlaagden het economisch niveau van Turkije op een wijze dat het druk uitoefende op de Turkse lira en het vertrouwen in de Turkse economie afnam. Een ratingbureau genaamd ‘Moody’s’ heeft op 4-14-2018 gewaarschuwd tegen de zwakke Turkse valuta en de Turkse schuldinflatie toen ze zei: “De chronische zwakte van de Turkse valuta heeft een negatief effect op de classificatie van haar staatsschuld en vormt een probleem voor haar economie” en wees op ‘lage deviezenreserves van Turkije” (Reuters 14-4-2018). Dit bureau heeft haar rating van Turkije verlaagd van Ba1 naar Ba2 op 13-3-2018. Erdogan werd daarop woedend zeggende: “De ratingbureau’s streven ernaar om Turkije in problemen te brengen en gaf aan dat de geldmarkten niet te serieus genomen zouden moeten worden’ (Turk Press 13-3-2018). Rating bureau Standard and Poors heeft Moody’s gevolgd door op 2-5-2018 de Turkse rating te verlagen  in een onverwachte stap; dit ratingbureau verklaarde haar besluit om de Turkse rating van BB te verlagen naar BB-. Ze heeft het volgende gezegd: “De verlaging van de rating is te herleiden uit onze zorg betreffende de verslechtering van de inflatievooruitzichten en de langetermijndaling van de wisselkoers van de Turkse valuta (Reuters 2-5-2018).  Ook het ratingbureau Fitch heeft hen beiden gevolgd in hun kredietbeoordeling toen ze zei in een verklaring: “De kredietbeoordeling van Turkije is gedaald van BB+ naar BB vanwege de toegenomen inflatie, tekorten op de lopende rekening en dubbelzinnigheden in het Turkse economische beleid” (Turk Press 14-7-2018). Het is bekend dat de ratingbureau’s van kredieten een rol spelen in het beïnvloeden van de economische situatie op een wijze dat ze bijvoorbeeld de economische problemen van een land verbloemen en er geen licht op werpen, zoals voor vele jaren het geval was geweest met Turkije. Aan de andere kant kunnen ze ook een sluier oplichten of de zaken vergroten wegens specifieke politieke motieven, zoals nu het geval is bij Turkije. Op deze manier worden schuldeisers bang gemaakt om nog meer aan Turkije te lenen en zullen ze hun geld eerder terugeisen. Dit verhoogt de vraag naar harde valuta op de markt om de schulden af te lossen wat de lira doet dalen.

 

Ten tweede:  Hier is het noodzakelijk om onszelf af te vragen: als de crisis van de lira zich al langer voordeed, waarom wordt er dan juist in deze periode zoveel druk op haar gezet doormiddel van de kwestie pastoor Brunson en de verhoging van de importtarieven? En vervolgens de val van de lira in deze versnelling alsof de spanningen tussen Turkije en Amerika zijn om de lira te raken? Dit is namelijk een gevaarlijke kwestie en zou gezien kunnen worden als een oorlogsverklaring. Hierbij hoort minimaal op gereageerd te worden door de banden met elkaar te verbreken en terug te trekken uit de NATO, etc. Echter niets van dit heeft plaatsgevonden. Wat is dan de werkelijke realiteit van de kwestie? Opdat de kwestie helder wordt noemen we de volgende punten:

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ten derde: Aldus is de focus op de lira crisis met deze vrije val van haar het resultaat van Amerikaans handelen welke een hevige schok wilde geven aan de Europese economie. Het gevolg hiervan was dat dit een klap zou geven aan de euro en deze zou dalen ten opzichte van de dollar. Dat deze Amerikaanse druk op de lira gevolgen zou hebben voor het leven van de mensen in Turkije, kan Trump erg weinig schelen. Ook al kent iedereen de arrogantie van Trump om elke concurrerende munt met de dollar, met zijn bloedvergietende cowboymentaliteit, aan te vallen. Echter het meest betreurenswaardige is dat Erdogan dit niet door had en was overvallen door hetgeen Trump uitvoerde en verbaasd was dat Trump dit kon doen met zijn bondgenoot vanwege een pastoor. En daarom zei hij in een bijeenkomst in de stad Onye met uitzicht op de zwarte zee: “Het is een gedurfde fout en een poging om Turkije te onderwerpen door bedreigingen te uiten vanwege een pastoor”. Hij voegde daarbij toe: “Ik spreek degenen in Amerika opnieuw aan: Wat een schande voor jullie. Jullie willen jullie strategische partner en NAVO bondgenoot verruilen voor een pastoor” (website Al Anbaa’ 12-8-2018). Vervolgens spreekt hij Trump aan smekende en betreurend dat Turkije veel diensten heeft verricht voor Amerika en omwille van haar heeft gestreden. Dit is terug te lezen in een artikel van Erdogan met als titel: “Hoe zie jij de crisis met de Verenigde Staten” welke is gepubliceerd op de website van New York Times op 11-8-2018 waarbij Erdogan zegt: “Turkije en Amerika zijn strategische partners en NAVO bondgenoten sinds 60 jaar en zij hebben gezamenlijke moeilijkheden doorstaan in de Koude Oorlog en hetgeen erna kwam. Turkije heeft zich gesneld om de Verenigde Staten te hulp te schieten op elk moment voor lange jaren en onze strijdmachten hebben samen met hen gevochten in Korea en in de donkerste tijden van de rakettencrisis in Cuba. En wij hebben een aandeel gehad om de crisis te bedaren door de V.S. toe te staan Jupiter raketten in ons land te stationeren. Turkije heeft haar troepen gestuurd naar Afghanistan om een NATO-missie uit te voeren toen Amerika aan het wachten was op haar vrienden en bondgenoten om een antwoord te geven op degenen die verantwoordelijk zijn geweest voor de terroristische aanslagen van 11 september”. Zo heeft Erdogan zijn loyaliteit aan Amerika en vijandschap aan Islam en moslims geopenbaard en werd beloond door totaal geen waardering hiervoor te ontvangen.

Ten vierde: Voor wat betreft de uitkomst van deze crisis tussen Amerika en Turkije en het probleem van de Turkse lira, wij verwachten het volgende:

 

 

 

 

 

Samengevat:

De crisis welke gecreëerd is door Trump door importheffingen op te leggen en de kwestie van de pastoor en de verlagingen van de kredietbeoordelingen van de lira door de ratingbureau’s en de geopenbaarde Turkse schulden, enzovoort, en hetgeen gebeurde met de daling van de lira; de bedoeling van deze crisis, voor de persoon die goed kijkt, is het creëren van angst in Europa en het verstoren van de Europese economie en uiteindelijk de verlaging van de euro ten opzichte van de dollar. Dit is vanwege de hechte financieel economische relatie tussen Turkije en Europa en heeft daadwerkelijk gezorgd voor de daling van de waarde van de euro.

En omdat Erdogan valt onder de invloedsfeer van Amerika, wordt er niet verwacht dat deze crisis nog lang zal aanhouden. Echter zal dit eindigen, wanneer Trump de daling van de euro voldoende vindt, ook al in het geval het geen overwinnende klap zal zijn waar hij zo op hoopt. Zoals Trump het was die de crisis begon zal hij deze ook weer stoppen en er misschien voor zorgen dat Erdogan geen gezichtsverlies zal lijden, of misschien ook wel. Vervolgens zal de pastoor vrijgelaten worden en de heffingen worden opgeschort of worden verlicht. Ook zullen de ratingbureau’s de waardering van de Turkse economie weer stabiliseren nadat de betaling van de schulden worden uitgesteld door nieuwe schulden aan te gaan. Vervolgens zal de prijs van de lira weer verbeteren ookal  zal het misschien niet meer op hetzelfde niveau zijn als vóór de crisis. Trump en Erdogan zullen dan weer hun warme banden met elkaar aanhalen alsof er nooit iets gebeurd is.

En zo loopt dit verder. Op het moment dat de belangen van hun meesters dicteren dat zij moeten worden vernederd,dan doen zij dit. Sterker nog, indien het belang dicteert dat zij moeten worden afgezet dan doen zij dit. En dit is hetgeen reeds eerder gebeurd is met hun aanhangers, denken zij dan niet na?


إِنَّ فِي ذَلِكَ لَذِكْرَى لِمَنْ كَانَ لَهُ قَلْبٌ أَوْ أَلْقَى السَّمْعَ وَهُوَ شَهِيدٌ

“Voorwaar daarin is een vermaning voor wie een hart heeft of gehoor terwijl hij getuige is”

 

12 Dhoel Hijjah 1439
23-8-2018 NC

[1] Repo’s staan voor repurchase agreement - Engelse term voor financiële transactie waarbij gelijktijdig effecten worden verkocht en gekocht en alleen de afwikkelingsdata verschillen. Wordt vooral door centrale banken gebruikt om de geldmarkt te beïnvloeden. In de praktijk gaat het om niet meer dan het lenen van geld door commerciële banken tegen onderpand van effecten. Zie ook reporente.

[2] Een bedrijf dat de kredietwaardigheid beoordeelt van uitgevende instellingen van bepaalde vormen van schuldbewijzen (obligatieleningen), alsmede de schuldbewijzen zelf.

[3] Kwantitatieve versoepeling of vrijer vertaald kwantitatieve geldverruiming (in het Engelse financiële jargon aangeduid als quantitative easing, QE) is een vorm van directe geldschepping door een centrale bank, waarbij deze effecten (zoals staatsobligaties) aankoopt met voor dat doel gecreëerd geld. Kwantitatieve versoepeling wordt beschouwd als een noodmaatregel om prijsstabiliteit te bewerkstelligen. In de nasleep van de kredietcrisis en de eurocrisis is ze door diverse centrale banken toegepast.

Hizb ut Tahrir Nederland