TwitterFacebookGoogle+    A+A  A-                                                                                                                                                                                                                        Contact - Links - Persmap      

Menu

Verandering van een samenleving

Feitelijk bestaat de samenleving uit een groep mensen met onderlinge relaties. Alleen een groep mensen is nog geen samenleving, maar enkel een groep mensen. Wat een samenleving vormt en wat zich van andere samenlevingen onderscheidt, zijn de onderlinge relaties. De mensen in elk land zijn immers nog altijd gewoon mens. Dat wil zeggen dat zij persoonlijkheden van het menselijk ras zijn, waarbij de ene groep zich niet van de ander onderscheidt, behalve in hun relaties.

De realiteit van een samenleving in detail is een groep mensen (naas), ideeën (afkaar), emoties (masjaa’ir) en systemen (andhima). Deze vier zaken vormen de samenleving. Dit, omdat de relaties voortkomen uit het (gemeenschappelijk) belang (maslaha). Wanneer er een belang bestaat, volgt een relatie, dit in tegenstelling tot wanneer er geen belang zou zijn. De afwezigheid van het belang betekent dat er geen relatie bestaat. Het belang is gebaseerd op de ideeën over een kwestie of zaak, of deze zaak of kwestie nu een belang betreft voor een persoon of juist niet. Wanneer de ideeën van de mensen overeenkomen inzake wat al dan niet een belang is, dan is er plaats voor een relatie tussen deze mensen. In tegenstelling tot wanneer dit niet het geval zou zijn. Wanneer de ideeën niet eender zijn inzake wat al dan niet een belang betreft, is er geen ruimte voor een relatie, dit omdat wat de ene als belang wordt beschouwd, door de ander als iets slechts kan worden gezien. Om deze reden wordt er op dat moment geen relatie tussen de twee tot stand gebracht.

Wat de relatie dus doet ontstaan, is de overeenkomst van de ideeën van beide partijen dat een bepaalde zaak een belang inhoudt voor beiden. Dit is een eerste voorwaarde voor een relatie. Dit alleen is echter niet voldoende. Een tweede is dat de emoties jegens dit belang in overeenstemming dienen te zijn; hun blijdschap, hun woede, hun goedkeuring, hun afkeuring en alle andere uitingsvormen van gevoel, zijn in overeenstemming tot een bepaalde zaak. En wanneer een relatie ontstaat zonder dat de emoties in overeenstemming zijn, kan de relatie niet standhouden, zelfs als de ideeën eender zijn. Dit, omdat een idee pas een idee kan zijn wanneer dit in de realiteit plaats kan hebben. Met ander woorden, het kan pas een concept zijn wanneer dit gekoppeld wordt aan de emoties.

Er kan dus gesteld worden dat de relatie bestaat uit de ideeën en emoties die één zijn. Deze relatie kan echter pas bestaan, en kan pas vruchtbaar zijn, wanneer er systemen bestaan die de relaties tussen de mensen ordenen, waarborgen en waarnemen. De aanwezigheid van een relatie is pas tastbaar en vruchtbaar niet enkel wanneer de ideeën en de emoties één zijn, maar een eenheid van systemen bestaat welke dit belang ordening geeft.

Daarom is het veranderen van de samenleving niet mogelijk middels het veranderen van haar individuen, noch middels het veranderen van haar instituties, noch middels het veranderen van haar machthebbers of ministers. Het veranderen van de samenleving kan enkel middels het veranderen van de heersende relaties in de samenleving, dus middels verandering van de ideeën, emoties en de systemen in de samenleving.

De enige manier om een samenleving te veranderen is middels de aanwezigheid van een politiek-ideologische structuur (koetla), ofwel een partij welke gebaseerd is op een ideologie die een alomvattend idee heeft; een verstandelijk politiek credo met gedetailleerde oplossingen voor de problemen van de mens, de samenleving en de staat. Deze zou tevens de manier aan moeten geven waarop de oplossingen worden geïmplementeerd in het leven, en hoe het credo behouden en beschermd kan worden, en tevens hoe de ideologie dient te worden uitgedragen. Deze partij, na voorbereiding van haar leden met hetgeen zij nodig hebben aan cultuur (thaqaafa) om de verandering te bewerkstelligen, onderneemt actie om haar alternatieve ideeën te verspreiden, en een positieve publieke opinie jegens haar ideeën en haarzelf te vormen, op basis waarvan nieuwe algemene gebruiken voortkomen. Dit, opdat de mensen de ideeën van de partij omarmen en aannemen, en het idee hun eigen idee wordt, waarop de mensen het leiderschap (qiyaada) aan de partij overdragen.

Lokale initiatieven

Algemeen

Amerika, Europa & Australië

Midden-Oosten & Noord Afrika

Azië